wijdoendingen
Een schilderij komt tot leven
“Stelt u zich eens voor: aan de wand hangt een schilderij. De vogels in het park blijven doodstil zitten en kijken u aan. Als u dichtbij komt, vliegen ze verschrikt op. Beïnvloedt u het schilderij? Of het schilderij u?” Twee dagen nadat wijdoendingen dit intrigerende brieftekstje aan Joost Veerkamp had verzonden, hing de fameuze tekenaar aan de lijn.
Zijn geestdriftige reactie: “Dit is een jongensdroom.” Op bezoek bij wijdoendingen, bedenkers van Het Levende Schilderij. Met zestien-karaats lach: “Of we goud in handen hebben? We kunnen nog jaren vooruit.”
Zijn geestdriftige reactie: “Dit is een jongensdroom.” Op bezoek bij wijdoendingen, bedenkers van Het Levende Schilderij. Met zestien-karaats lach: “Of we goud in handen hebben? We kunnen nog jaren vooruit.”
“Wij zeggen: Wat is de boodschap? En voor wie? Pas dan kies je een medium.”
Naan Eldering en Cyril de Vroom zijn de oprichters en eigenaren van wijdoendingen
Naan Eldering en Cyril de Vroom zijn de oprichters en eigenaren van wijdoendingen
Na hun opleiding Communicatie & Multimedia Design (CMD) aan Sint Joost in Breda stroopten Naan Eldering en Cyril de Vroom in 2008 de mouwen op. Laatstgenoemde: “Genoeg gepraat, zeiden we tegen elkaar. We gaan dingen doen. Niet voor een baas, want dat wordt saai. We doen het zelf. En desnoods gaan we op ons bek.” Zo ontstond wijdoendingen, een tegendraads bedrijf dat in het schemergebied tussen kunst en informatietechnologie werkt.
Opgewekt voert wijdoendingen een guerrilla tegen voorspelbaarheid in communicatie en marketing. Cyril: “Veel opdrachtgevers zeggen: ‘Ik wil een website en die moet vooral móói zijn.’ Punt. Maar wij zeggen: Wat is de boodschap? En voor wie? Pas dan kies je een medium. Dat kan een technoparty zijn. Maar ook een animatie. Wij zijn de regisseurs.
Enerzijds vormen we de schakel tussen commercie en creativiteit. Anderzijds bewaken we het concept en de story line – want we zijn ook verhalenvertellers. Maar we zitten niet op een eiland. Voor wijdoendingen zijn netwerken belangrijk. Zo sturen we voor elk project specialisten aan: van softwareontwikkelaars en game designers tot websitebouwers, videokunstenaars en animatoren.”
Opgewekt voert wijdoendingen een guerrilla tegen voorspelbaarheid in communicatie en marketing. Cyril: “Veel opdrachtgevers zeggen: ‘Ik wil een website en die moet vooral móói zijn.’ Punt. Maar wij zeggen: Wat is de boodschap? En voor wie? Pas dan kies je een medium. Dat kan een technoparty zijn. Maar ook een animatie. Wij zijn de regisseurs.
Enerzijds vormen we de schakel tussen commercie en creativiteit. Anderzijds bewaken we het concept en de story line – want we zijn ook verhalenvertellers. Maar we zitten niet op een eiland. Voor wijdoendingen zijn netwerken belangrijk. Zo sturen we voor elk project specialisten aan: van softwareontwikkelaars en game designers tot websitebouwers, videokunstenaars en animatoren.”
Tanden
Eind 2008 vestigde wijdoendingen zich in De Gruyter Fabriek. Een kleine studio. Drie Apples, wat tafels en een Doberman Pincher. Bijtlustig? Don’t worry: het is een getekende hond. Veel liever zet wijdoendingen zelf de tanden in de broekspijpen van opdrachtgevers.
Zo is ook hun meest ambitieuze project ontstaan: Het Levende Schilderij. Cyril: “Toen de eigenaar van een IT-bedrijf ons vertelde dat hij in zijn nieuwe bedrijfspand iets wilde wat klanten zou verbazen, zijn Naan en ik gaan broeden. Zo kwamen we op het idee van een Levend Schilderij. Wat wij voor ogen hebben, is een interactief tableau. Het leidt zijn eigen leven, maar reageert ook op de aanwezigheid van de kijker.”
Zo is ook hun meest ambitieuze project ontstaan: Het Levende Schilderij. Cyril: “Toen de eigenaar van een IT-bedrijf ons vertelde dat hij in zijn nieuwe bedrijfspand iets wilde wat klanten zou verbazen, zijn Naan en ik gaan broeden. Zo kwamen we op het idee van een Levend Schilderij. Wat wij voor ogen hebben, is een interactief tableau. Het leidt zijn eigen leven, maar reageert ook op de aanwezigheid van de kijker.”
Klare Lijn
Met zo’n geniaal idee eindigde je in 1909 op de long stay van Reinier van Arkel – het psychiatrisch ziekenhuis van Den Bosch. Maar dit is 2009. Bovendien heeft wijdoendingen ontwapenende flair. Zo wisten ze niemand minder dan Joost Veerkamp voor hun idee te strikken. Samen met Joost Swarte is Veerkamp tekenaar van de Klare Lijn: een stijl die zich kenmerkt door strakke lijnen en een fascinatie voor architectuur.
Veerkamp, die samenwerkte met Gerrit Komrij en Hugo Claus, maakte vooral naam met ‘Het Postzegelalbum’. Naan: “Zijn stijl leent zich het beste voor de technische mogelijkheden van het Levend Schilderij. Eigenlijk zat-ie tot augustus 2009 vol, maar voor dit project wilde hij zaken verschuiven. Hij was erg enthousiast.”
Veerkamp, die samenwerkte met Gerrit Komrij en Hugo Claus, maakte vooral naam met ‘Het Postzegelalbum’. Naan: “Zijn stijl leent zich het beste voor de technische mogelijkheden van het Levend Schilderij. Eigenlijk zat-ie tot augustus 2009 vol, maar voor dit project wilde hij zaken verschuiven. Hij was erg enthousiast.”
Liquidaties
Inmiddels is Veerkamp al maanden aan het tekenen. Het Levend Schilderij – afmetingen 1 x 0,60 meter – biedt zicht op New York in 1900, 1950 en 2012. Het schilderij ‘doet’ er exact een jaar over om die tijd te laten verstrijken. Kortom: op 1 januari is het 1900, op 31 december is het 2012.
In die tijd verschijnen de Flat Iron Building en andere wolkenkrabbers, wordt een brug over de Hudson gebouwd, zweeft de Hindenburg-zeppelin voorbij, vinden er duistere praktijken op de oever plaats – illegale drankhandel tijdens de Grote Drooglegging maar ook liquidaties – en krijgt een zwaan acht jonkies.
Naan: “In het schilderij zal ook regelmatig een man met een krant opduiken. Je kunt over zijn schouder meelezen en aan de hand van de koppen de wereldgeschiedenis volgen. De Twin Towers? Die laten we met rust. Het zou een te groot cliché zijn om daar vliegtuigen in te laten crashen. Bovendien kiezen we voor subtiele veranderingen. Het moet geen kermis worden.”
Het schilderij zal ook reageren op wat het ‘hoort’ en ‘ziet’. Enkele voorbeelden: als het buiten schemerig wordt, zullen in New York steeds meer lichtjes aanspringen; de big city hult zich in nevelen als het buiten mistig is; vogels fladderen op als iemand te dichtbij komt of blijven ‘voor straf’ weg als je ze opzettelijk laat schrikken.
In die tijd verschijnen de Flat Iron Building en andere wolkenkrabbers, wordt een brug over de Hudson gebouwd, zweeft de Hindenburg-zeppelin voorbij, vinden er duistere praktijken op de oever plaats – illegale drankhandel tijdens de Grote Drooglegging maar ook liquidaties – en krijgt een zwaan acht jonkies.
Naan: “In het schilderij zal ook regelmatig een man met een krant opduiken. Je kunt over zijn schouder meelezen en aan de hand van de koppen de wereldgeschiedenis volgen. De Twin Towers? Die laten we met rust. Het zou een te groot cliché zijn om daar vliegtuigen in te laten crashen. Bovendien kiezen we voor subtiele veranderingen. Het moet geen kermis worden.”
Het schilderij zal ook reageren op wat het ‘hoort’ en ‘ziet’. Enkele voorbeelden: als het buiten schemerig wordt, zullen in New York steeds meer lichtjes aanspringen; de big city hult zich in nevelen als het buiten mistig is; vogels fladderen op als iemand te dichtbij komt of blijven ‘voor straf’ weg als je ze opzettelijk laat schrikken.
Emotional interaction
In juli 2009 moeten alle tekeningen, animaties en software – waaraan zo’n tien mensen werken – voltooid zijn. Of er nog leven is na New York? Ja, zegt Cyril zonder aarzelen. “We kunnen nog jaren vooruit. Ons volgende streven: een schilderij dat individuen herkent, waarbij ‘emotional interaction’ ontstaat.” Wedden dat zo’n schilderij gaat applaudisseren als de heren van wijdoendingen passeren?
Tekst: Eric Alink




