BRIGHT Creatives
Grauwheid verjagen
Op zijn kast staat een oud pak De Gruyter Zelfwerkend Wasmiddel. Goed voor zes emmers sop, meldt het opschrift. En met extra witmaker. Die heeft Michel van den Heuvel (34) niet nodig: liever bindt hij zelf de strijd aan met grauwheid in communicatie. Gesprek met een Bossche filmer, webdesigner en vormgever over weemoed, perfectionisme, voetbal en filmlocaties. “De Gruyter Fabriek leent zich uitstekend voor een thriller of spionagefilm met een lijk in de oude goederenlift. Mijn camera ligt klaar.”
“Kunstacademie? Die valt af: Ik ben er wezen kijken, maar ik vind het zó wazig.”
Michel van den Heuvel is oprichter en eigenaar van BRIGHT Creatives
Michel van den Heuvel is oprichter en eigenaar van BRIGHT Creatives
Bosschenaar is-ie. In hart en nieren. Zijn overgrootvader woonde aan de Markt, zijn vader groeide op in de Verwersstraat. Elders in de binnenstad bezat zijn familie nog enkele panden. Of dat zijn zwak voor het verleden verklaart? “Goed mogelijk, al heeft het historische karakter van Den Bosch ook een nadeel. De stad trekt tegenwoordig zoveel bezoekers dat ik op zaterdag het centrum mijd.”
Zijn liefde voor historie reikt verder dan monumentale gevels. Zo hangt in zijn werkruimte een portret in olieverf van zijn overgrootouders, rijdt hij een Volvo Amazon uit 1966 en bezit hij een Russische lichtmeter uit de tijd dat cineast Tarkovski nog in de luiers lag. Glazige blik: “Vroeger was de wereld mooier. Die verdwenen tijd vind je nog in De Gruyter Fabriek. Dit is de sfeer van Gispen-stoelen en vakmanschap.”
Zijn liefde voor historie reikt verder dan monumentale gevels. Zo hangt in zijn werkruimte een portret in olieverf van zijn overgrootouders, rijdt hij een Volvo Amazon uit 1966 en bezit hij een Russische lichtmeter uit de tijd dat cineast Tarkovski nog in de luiers lag. Glazige blik: “Vroeger was de wereld mooier. Die verdwenen tijd vind je nog in De Gruyter Fabriek. Dit is de sfeer van Gispen-stoelen en vakmanschap.”
|
|
Zevenjaarsjeuk
Een duik in recenter verleden. Het is 1997. Na vier jaar reclame- en presentatietechniek aan Sint Lucas in Boxtel studeert Michel af. What’s next? Kunstacademie? Die valt af: “Ik ben er wezen kijken, maar ik vind het zó wazig.”
Michel besluit te solliciteren. Met succes: hij kan bij handelsonderneming Würth aan de slag. “Ik maakte catalogi en deed DTP-werk. Ach, je moet ergens beginnen.” Uitdagender is zijn overstap naar het Bossche reclamebureau X-ingredient. Enkele opdrachtgevers: MasterFoods (Mars, Whiskas, Pedigree), Liga en Durex. Leuk werk, maar vlak voor The Seven Years Itch toeslaat, besluit Michel zijn eigen bureau BRIGHT Creatives op te richten.
Klanten? Geen. Opgewekt: “Het was 2006 en ik dacht: ik roep hard in het rond dat ik besta. Dan komen ze vanzelf wel. En zo werkte het ook. Een oud-klasgenoot en vriend van me zat bij Artishock Events & Marketing. Dat leverde mijn eerste klus op: het maken van de promotiefilm “‘s-Hertogenbosch, 10 jaar wielerstad.”
Vervolgens bleef het drie maanden doodstil. Paniek? Nee. Ruim tijd om zijn logo, huisstijl en website te ontwikkelen. Begin 2007 begon de telefoon weer te rinkelen. “Vanaf die tijd is het werk blijven komen. Ik heb nooit acquisitie hoeven te plegen.”
Michel besluit te solliciteren. Met succes: hij kan bij handelsonderneming Würth aan de slag. “Ik maakte catalogi en deed DTP-werk. Ach, je moet ergens beginnen.” Uitdagender is zijn overstap naar het Bossche reclamebureau X-ingredient. Enkele opdrachtgevers: MasterFoods (Mars, Whiskas, Pedigree), Liga en Durex. Leuk werk, maar vlak voor The Seven Years Itch toeslaat, besluit Michel zijn eigen bureau BRIGHT Creatives op te richten.
Klanten? Geen. Opgewekt: “Het was 2006 en ik dacht: ik roep hard in het rond dat ik besta. Dan komen ze vanzelf wel. En zo werkte het ook. Een oud-klasgenoot en vriend van me zat bij Artishock Events & Marketing. Dat leverde mijn eerste klus op: het maken van de promotiefilm “‘s-Hertogenbosch, 10 jaar wielerstad.”
Vervolgens bleef het drie maanden doodstil. Paniek? Nee. Ruim tijd om zijn logo, huisstijl en website te ontwikkelen. Begin 2007 begon de telefoon weer te rinkelen. “Vanaf die tijd is het werk blijven komen. Ik heb nooit acquisitie hoeven te plegen.”
|
|
Zwoegen
Zo’n 60% van Michels werk bestaat uit films maken, 30% is webdesign en 10% grafische vormgeving. Veel van zijn opdrachten raken aan sport. Toeval? “Van m’n zesde tot mijn 33ste heb ik bij BVV gevoetbald. De laatste jaren speelde ik in het eerste elftal. Maar ik kreeg allerlei lichamelijke klachten. Toen heb ik besloten om afscheid te nemen.”
Voorstopper was hij. Spelers op die centrale positie zijn vrijwel altijd zwoegers met een scherpe concentratie. Ook buiten de grasmat. Michel: “Ik ben een perfectionist. Altijd maar doorgaan. Zeker in de jaren dat ik bij een baas werkte, dacht ik regelmatig: kan het niet nóg beter? Ik hield m’n uren liever niet bij; ik zat er toch wel overheen. Dat ging tot aan RSI toe.“
Nu ik eigen baas ben, gaat het beter. Al werk ik nog steeds net zo lang door tot ik tevreden ben. De consequentie? Je uurtarief verwatert. Zegt m’n vriendin: ‘Je moet hoger offreren.’ Tsja. Je blijft toch altijd bang dat je te duur bent, zeker in economisch zware tijden. Maar het is ook bescheidenheid.”
Voorstopper was hij. Spelers op die centrale positie zijn vrijwel altijd zwoegers met een scherpe concentratie. Ook buiten de grasmat. Michel: “Ik ben een perfectionist. Altijd maar doorgaan. Zeker in de jaren dat ik bij een baas werkte, dacht ik regelmatig: kan het niet nóg beter? Ik hield m’n uren liever niet bij; ik zat er toch wel overheen. Dat ging tot aan RSI toe.“
Nu ik eigen baas ben, gaat het beter. Al werk ik nog steeds net zo lang door tot ik tevreden ben. De consequentie? Je uurtarief verwatert. Zegt m’n vriendin: ‘Je moet hoger offreren.’ Tsja. Je blijft toch altijd bang dat je te duur bent, zeker in economisch zware tijden. Maar het is ook bescheidenheid.”
Locatiejagers
Zijn creativiteit? Die zit niet in zijn DNA. Met glimlach: “Alhoewel: mijn moeder knipt graag 3D-kaarten in Tante Betje-stijl.” Heeft-ie het toch van zichzelf, net zoals zijn passie voor film. “Mijn vriendin en ik hebben een kast vol dvd’s staan. Mijn favoriete film is ‘Amélie’, die grotendeels in Montmartre is opgenomen. Van die plekken zijn we foto’s gaan maken.
Of we echt jagen op filmlocaties? Het is onderhand wel een hobby geworden. In Utah hebben we onder de boog van ‘Once upon a time in the west’ gestaan, in de Universal Studio’s in Hollywood hebben we de filmset van ‘War of the Worlds’ en ‘Indiana Jones’ bezocht en in Little Italy (New York) het café van ‘Donnie Brasco’, de misdaadfilm met Al Pacino en Johnny Depp.
Ter plekke heb ik nog overwogen om naar New Jersey te rijden voor de filmlocaties van ‘The Sopranos’. Maar dat zag m’n vriendin niet zitten. Ach, er moet altijd iets te verlangen overblijven.”
Of we echt jagen op filmlocaties? Het is onderhand wel een hobby geworden. In Utah hebben we onder de boog van ‘Once upon a time in the west’ gestaan, in de Universal Studio’s in Hollywood hebben we de filmset van ‘War of the Worlds’ en ‘Indiana Jones’ bezocht en in Little Italy (New York) het café van ‘Donnie Brasco’, de misdaadfilm met Al Pacino en Johnny Depp.
Ter plekke heb ik nog overwogen om naar New Jersey te rijden voor de filmlocaties van ‘The Sopranos’. Maar dat zag m’n vriendin niet zitten. Ach, er moet altijd iets te verlangen overblijven.”
Tekst: Eric Alink
