De Meierij
Alleen nog vakantielijstjes
Mooie jaren. Ze lijstten Zigeunerjongetje met Traan en Snottebel in, maar ook een Koninklijke foto die uit handen van de Privé moest blijven en – nietsvermoedend – een schilderij van 80.000 gulden. Nee, saai was het niet. “Weet je nog dat die Hells Angel binnenstapte?” Gesprek bij het afscheid (snik) van Lijstenhandel De Meierij, in 1986 een van de eerste huurders.
|
|
Vooruit, nog een keer koffie. Want na 24 jaar hebben Bert en Berry de Gier meer kleurrijke verhalen dan je in een uur tijd kunt inlijsten. Duizenden particulieren, kunstenaars en zakelijke klanten vonden hun weg naar De Meierij in het souterrain van gebouw A. Knusse ruimte. “Maar als ik het bij oplevering in de oude staat moet terugbrengen, heb ik nog een paar wilde duiven nodig”, mompelt Bert.
Hoe het ooit begon? Ach, hij was fotograaf. Bruidsreportages, dat soort werk. Maar met de opmars van de videocamera begin jaren tachtig kwam de klad erin. “Inlijsten was m’n hobby. Ik heb twee machines gekocht en er m’n werk van gemaakt, samen met mijn vrouw Berry.”
Hoe het ooit begon? Ach, hij was fotograaf. Bruidsreportages, dat soort werk. Maar met de opmars van de videocamera begin jaren tachtig kwam de klad erin. “Inlijsten was m’n hobby. Ik heb twee machines gekocht en er m’n werk van gemaakt, samen met mijn vrouw Berry.”
Big Willem
Een kleine rekensom. Samen hebben ze zo’n 70.000 kunstwerken, affiches, foto’s en zelfs T-shirts van FC Den Bosch ingelijst. Een van de meest legendarische opdrachten? Een lijst voor een foto van een meisje dat bij prins Claus op de knie zit. “Haar vader was vriend van het Koninklijk Huis. We hebben plechtig moeten beloven dat we dat kiekje niet aan de Privé zouden doorspelen.”
Ook Big Willem, tot 2004 president van The Hells Angels Amsterdam, stapte ooit binnen. “Bij een bedrijfje hier verderop had-ie een hologram van een doodskop laten maken. Bij ons kwam hij voor metalen clips om lijsten vast te zetten. Hij was heel beleefd.”
Gouden handel? Ach, ze hebben er altijd redelijk van kunnen eten. Alhoewel: de Jan des Bouvrie-jaren waren lastig. Bert: “Heel Nederland wilde opeens kale muren.” Maar het kwam goed. Zelfs de lijstendumphandel van Xenos en Blokker – “daar halen we ons neus voor op” – hebben ze zonder krasje overleefd. Berry laconiek: “Wij geloven niet in plastic lijsten, trends en internetverkoop. Bij ons kun je ook niet pinnen. Maar wel uit 1500 profielen kiezen.”
Ook Big Willem, tot 2004 president van The Hells Angels Amsterdam, stapte ooit binnen. “Bij een bedrijfje hier verderop had-ie een hologram van een doodskop laten maken. Bij ons kwam hij voor metalen clips om lijsten vast te zetten. Hij was heel beleefd.”
Gouden handel? Ach, ze hebben er altijd redelijk van kunnen eten. Alhoewel: de Jan des Bouvrie-jaren waren lastig. Bert: “Heel Nederland wilde opeens kale muren.” Maar het kwam goed. Zelfs de lijstendumphandel van Xenos en Blokker – “daar halen we ons neus voor op” – hebben ze zonder krasje overleefd. Berry laconiek: “Wij geloven niet in plastic lijsten, trends en internetverkoop. Bij ons kun je ook niet pinnen. Maar wel uit 1500 profielen kiezen.”
Campertje
Ambachtelijk inlijsten, het handelsmerk van De Meierij, gebeurt nog maar bij een dozijn Nederlandse bedrijven. Maar het is mooi geweest. Bert: “Als jongen van 15 begon ik hier in de jamfabriek van De Gruyter. Nu eindig ik er als lijstenmaker. De cirkel is rond.”
Berry: “In september 2010 zijn we 40 jaar getrouwd. Gaan we met ons tweedehands campertje de hele route van onze huwelijkstijd overdoen. Duitsland, Zwitserland, Hongarije: eindelijk tijd voor. Met een ingelijst fotootje van de Sint Jan boven het wasbakje? Denk het wel.”
Berry: “In september 2010 zijn we 40 jaar getrouwd. Gaan we met ons tweedehands campertje de hele route van onze huwelijkstijd overdoen. Duitsland, Zwitserland, Hongarije: eindelijk tijd voor. Met een ingelijst fotootje van de Sint Jan boven het wasbakje? Denk het wel.”
Tekst: Eric Alink
